DDR Opstand 1953

Op 16 juni 1953 legden Oost-Duitse bouwvakkers hun werk neer om te protesteren tegen de plannen van de regering om arbeiders 10% meer te laten werken. De staking zorgde voor een kettingreactie; overal in Oost-Duitsland ging men de straten op om te protesteren tegen het communistische regime. Het was de eerste keer dat er op zo'n grote schaal openlijke protesten waren achter het IJzeren Gordijn.

Om de strijd met de Westerse vijand aan te kunnen gaan besloot de Oost-Duitse regering dat er een hogere arbeidsproductiviteit per arbeider moest komen; iedere werkende moest 10% meer arbeid verrichten voor hetzelfde loon. Met name de bouwsector was een pijler van de DDR waarmee ze wilde laten zien dat het land de juiste keuze had gemaakt om voor een socialistisch systeem te kiezen. Op het gebied van prestige wilde de DDR zeker niet onderdoen voor de Bondsrepubliek Duitsland (BRD).

Met name in Oost-Berlijn was de situatie er niet beter op geworden na de installatie van het communistisch systeem. De stad werd letterlijk leeggeplukt om de schade die de Sovjet-Unie in eigen land had geleden wat te verzachten. De prijzen gingen fors omhoog, terwijl arbeiders harder moesten werken voor hetzelfde loon. Op 16 juni waren enkele honderden bouwvakkers het beu en besloten het werk neer te leggen en te demonstreren tegen de regering met hun beleid.

Aanvankelijk werd er nogal sceptisch gereageerd op de staking, maar het nieuws verspreidde zich razendsnel en binnen de kortste keren waren er duizenden mensen op de been. Op 17 juni 1953 werd er in heel Oost-Duitsland gestaakt, waarbij de roep om vrijheid en democratie groot was. Sovjet-Unie vlaggen en beelden werden in brand gestoken; de chaos was compleet. De Oost-Duitse Volkspolizei greep aanvankelijk niet in.

De oproer werd uiteindelijk gestopt door de inzet van Russische tanks. Zij dreven de opstandelingen bijeen waarbij vele van hen werden opgepakt. Ook werd er geschoten op de demonstranten met 51 doden tot gevolg. De opgepakte mensen werden vervolgens gevangen genomen of te werk gesteld in werkkampen. Men zag in dat een revolutie weinig zin had zolang de Sovjet-Unie op hardhandige wijze ingrijpt zoals tijdens de DDR opstand. Het Westen ondernam geen actie tegen de inzet van het Sovjet-Unie leger; een risico op een militair conflict zou te groot zijn.

E-Book Koude Oorlog